Verslag en foto's zomervakantie Oberstdorf - van 14 t/m 21 juni 2026 - Hotel Wittelsbacher Hof

Zondag 14 juni - dag 1

Alle 18 deelnemers zijn goed op tijd, zodat we op het voorziene vertrekuur al bijna in Massenhoven zijn. Ludo rijdt ons tot Tessenderlo waar de Jef ons al opwacht. We verwelkomen hem met een "Happy birthday". Dit zal een van zijn laatste ritten zijn, want volgende maand gaat hij met pensioen.

Het zonnetje verblijdt ons en zonder files bereiken we Brohltal waar we onze eerste stop houden. Als we in Hohenlohe terug vertrekken na onze middagstop, zitten we al direct in vertraagd verkeer. Er zijn nogal wat wegenwerken die ons ophouden, maar stilstaan doen we eigenlijk niet. Omdat Jef met zijn rij- en rusttijden in orde is, kiezen we ervoor om de namiddagstop over te slaan, zodat we reeds rond 17 uur kunnen parkeren voor het Wittelsbacher Hof.

Tijd genoeg om uit te pakken, en in de tuin gezellig te aperitieven alvorens te gaan tafelen.

Maandag 15 juni - dag 2

Na een uitgebreid ontbijt gaan we op stap, de Jef heeft zijn rustdag – rusten?, niks van, meewandelen ja. Het zonnetje aan een blauwe hemel, dus ideaal voor een inloopwandeling.
Achter het hotel, door de weiden, tot we aan de Stillach komen. Hier zitten we onder de bomen en we volgen stroomopwaarts. We komen verschillende "rollers" tegen, dit zijn langlaufers zonder sneeuw, dus op rolletjes. We komen stilaan aan de "Heini Klopfer Skiflugschanze". Een spectaculair uitzicht wacht ons op het bovenste puntje van de "zwevende" schans. We ervaren wat er door de kop gaat van een springer die na 70 m afglijden verder zweeft.

Vanaf het midden-station, nemen we de dokter Reh-weg, een fraai, licht dalend wandelpad rond de Freibergsee. Aan de andere kant gaan we lunchen in "strandcafé", onder een aantal parasols en met zicht op het bovenste deel van de schans.

Na de middag splitst onze groep: een deel langs een gemakkelijke afdaling en een deel langs een iets pittiger paadje. Beneden, langs de Stillach, gaat de ene groep links, de andere rechts, zo komen we mekaar weer tegen. Ieder zijn richting volgend, komen we wee samen in de hoteltuin.

Dinsdag 16 juni - Dag 3

Met 12 stappen we op de bus naar de Fellhornbahn. Met ons pasje moeten we niet aanschuiven aan de kassa, maar kunnen we zo instappen. Eerst tot 1780 m en na een kort bezoek, hoger tot 1967 m. Na de nodige foto's wandelt de groep tot aan het gipfel kruis op 2030 m. Hier en daar ligt nog een beetje sneeuw, en het panorama is overweldigend. De helft van de groep gaat verder over de kam en volgen de panoramaweg met een afdaling langs de Sölleralpe, om uiteindelijk terug in Oberstdorf uit te komen. 

Dat zijn de "diehards". De andere helft, volgens sommigen de "watjes", keren op hun stappen terug en vatten de afdaling aan naar het middenstation. Een keur aan kleurrijke bloemetjes siert dit pad. Obsidentify helpt ons ze te herkennen. Nieskruid, alpenweegbree, bosorchis, gentiaan, vergeet-me-nietjes, bergvaleriaan, arnica, wollegras, narcis-anemoon, paardenhoefklaver, melige sleutelbloem, kogelbloem, en vele andere. De alpenroosjes beginnen open te gaan, wat moet dat mooi zijn als die allemaal open zullen staan.

Na de lunchpauze terug de gondelbaan naar beneden, waar Jef op ons wacht. We rijden tot de parking van de Schans, waar de groep alweer splitst: de helft te voet, en de andere helft met de bus, richting hotel. De diehards komen er ook moe, maar voldaan aan.

Woensdag 17 juni - Dag 4

De zon is veelvuldig aanwezig. 09u30 staan 12 wandelaars (Veerle, Vera & Eddy, Marijke, Vera & Peter, Jef, Leo, Pat & Sandra, Simonne, Nicole) met goede bottinnekes en stokken klaar om richting Oytal te wandelen. In 't begin de pittige klim waar we vorig jaar ook op vloekten. 

Enkelen onder ons (waaronder deze schrijver) vonden het tempo té fors en snel. Ook Simonne deelde deze mening en nam de beslissing halverwege de steile klim terug naar beneden te gaan. Zij deed met Jos een rustig ommetje in de buurt van 't hotel. 

De Sodipa 'voetbalploeg' (11) vervolgde de 'platte' wegen verder tot Berggasthof Oytalhaus waar ieder die wou een lichte lunch met drankje nuttigde. Jef, Pat & Sandra, Nicole wachtten 'relax' op 't terras tot de overige terug waren van het wandeltripje naar 'Gutenalpe in Oytal, zo'n 15 minuten stappen. De rivier Oybach/Trettach maakte het wat frisser om terug te wandelen. Aangekomen aan ons hotel +/- 16.00u. Een frisdrank of pint smaakte weeral bij nog gezellig nababbelen.

Donderdag 18 juni - Dag 5

Weer een mooie, zomerse en hete dag! 10u00 Wie gaat er op pad? 
Maria & François kiezen hun route; Eddy & Nicole trekken met de fiets de vallei/bergen in.
Dit jaar doen Jan & Ward ook vele kilometers met de elektrische fiets. Pat & Sandra nemen een 'Ruhetag'. 

Op naar Bergbahn Nebelhorn waar we onze gratis Allgaü-Walser-Pass – 8 dagen voor deze rit kunnen gebruiken. Deze pas, uitgereikt door het hotel aan alle hotelgasten en op persoonlijke naam zullen we nog dikwijls gebruiken. Vera & Peter, Veerle, Leo, Marijke, Jef, Nicole, Vera. Deze laatste is niet zo'n favoriet van de gondel (plaats voor 10 pers.)… 'ge steekt mij toch niet alleen in zo'n bakske, hé? Hier heb ik geen controle'. 

Ook Louis & Brigitte gingen mee tot het eindstation Höfatsblick (1932m), zij konden daar genieten van een mooi panorama en terrasje. Voor de geïnteresseerden onder ons, werd nog een ritje gemaakt tot aan Gipfelstation (2224m) met ook een mooi panorama. 

Veerle deed de klim al wandelend… ferm gedaan, een échte berggeit! De Zugspitze gezien? Marijke & Nicole wachtten de groep op aan het eindstation; daar genoten ze van de vertrekkende parapenters. Samen met de gondel naar station Seealpe (1280m) voor een snackje en drankje. Veerle, Vera, Leo & Jef namen de minder makkelijk terugweg; Simonne & Jos, zij waren ook aanbeland in Berggasthof Seealpe, gingen met Marijke & Nicole terug langs de geasfalteerde alpenstraat, pittig voor de knieën! Vera & Peter, allebei wat op de sukkel met hun knieën, namen de gondel naar het dalstation. Eddy van Vera had een speciale dagtocht met Alexander, de hoteleigenaar. Dat was ook een hele belevenis!

Vrijdag 19 juni - Dag 6

François neemt 'die hards' Veerle, Vera & Eddy, Leo, Marijke en Vera onder zijn hoede. Zij worden door Jef naar vertrekpunt Hinang gebracht. Een tochtje van +/- 9,8 km met hoogteverschil 500m, een makkie! Jef haalde het groepje op in Imberg. Pat & Sandra, Peter, Nicole maakten een vlakke Rundweg +/- 8 km om te stranden in een fijne Biergarten 'Das Jagdhaus'. 

Simonne en Jos schoven ook aan de drankentafel aan; Jos wist te vertellen dat deze Biergarten één van de betere restaurants heeft in Oberstdorf. Twee bruiloften vonden er plaats… echter WIJ waren niet uitgenodigd maar onze frisse pinten smaakten toch ook (weeral)! Na een lichte pizzalunch door het groepje van 4 genuttigd bij 'Ristorante bei Alberto' (nee, niet die van Samson & Gert!) en wat inkopen terug naar ons hotel.

Ward en Jan fietsten tot in Kempten, +/- 75 km in de kuiten, en waren tijdig terug voor het onweer(tje) en regen. De geplande BBQ viel letterlijk in 't water, bestek, glazen, tafellakens gingen vliegen dus werd er binnen gegeten. Het hotelteam kan zeer snel schakelen om alles weer netjes en verzorgd op de borden te krijgen.

Zaterdag 20 juni - Dag 7

De laatste dag van onze wandelvakantie, zo snel gaat het. Nu is die zon er weeral dus ze gaan op pad: François & Maria, Vera & Eddy, Vera, Veerle, Leo. Jef brengt hen tot Fischen im Allgaü, het vertrekpunt. 't Is een mooie 'parkwandeling' +/- 9 km niks steil, dus voor watjes!. Het stadje Rubi nodigt uit voor verfrissing, lees frisdrank en/of goei pint. 

Veerle, de berggeit dus, had nog energie teveel en kon een extra stapje doen onder de Nebelhornbaan. Pat en Sandra genoten van een uitje met z'n twee ook in de buurt van Nebelhornbaan. hh Jan & Nicole deden een duowandeling tot aan de Fellhornbahn +/- 6 km. Na iets te hebben gegeten en gedronken in Bergrestaurant Fellhorn, met de lijnbus terug richting hotel.

Sodipa 55+ nodigde ons allen om 18.30u uit voor een apéro in de tuin…, mooi gedekte tafels en iedereen (bijna) tijdig aanwezig. Zeer gezellig én gesmaakt, dankje!

Nog een extraatje: dit was de allerlaatste busreis van chauffeur Jef bij Verhoeven! Hij nodigde ons donderdagavond 18/6 uit voor een aperitief. Sodipa 55+ had een wenskaart voorzien met gepaste tekst en enkele 'met Chatgpt' bewerkte foto's. Jef werd er zowaar een beetje emotioneel van! De bewerkte foto's waren het vakkundige werk van Pat, goed gedaan! ('t ja, da joenk volk kan daar mee overweg, hé).

Tekst kaart pensioen Jef

Beste Jef, Oberstdorf 14-21 juni 2026

Gefeliciteerd met je welverdiende pensioen! Na talloze, veilige kilometers is het tijd om 'het stuur los te laten'. Jouw vriendelijkheid en helpende hand én glimlach maakten élke reis en rit heel aangenaam. Dank daarvoor.

Nu ruil je de Verhoeven bus in voor wandelschoenen en fiets. Samen met je vriendin Ruth op naar nieuwe avonturen. Geniet van je gezin!

Het ga je goed! Warme groeten, Sodipa 55+

Zondag 21 juni - Dag 8

Alweer zo'n hete dag, en volgens de weerberichten gaat het de komende week nog heter worden.
We kijken echter terug op een welgevulde en ontspannende week. Er werd (uiteraard) veel gewandeld, maar ook gefietst, gewinkeld, gezwommen en vooral genoten (zeker tijdens de aperitieven).

Middagstop in Hockenheim en latere namiddag in Peppenhoven, en zonder noemenswaardige vertragingen zijn we rond 19 uur in Wijnegem.

Het sodipa-koor zong op de bus zelfs een aangepast liedje op de tonen van Corry Konings' laatste dans.
Je laatste rit, die moet je ons nog schenken,
Je laatste rit, en dan ga je met pensioen.
Er is nog kans dat jij je zult bedenken,
Want sodipa ligt je nauw aan 't hart.

Tot slot: Dank aan allen voor de gezelligheid, het lachen en den ene en den andere mee op sleeptouw te nemen!

Bis zum nächsten Mal!

Maria en Nicole bedankt voor jullie verslag

                        Verslag en foto's wintervakantie - Aich - Schladming 18 t/m 25 januari 2026 -
                                                                                   Hotel Bärenwirt

Zondag :
We vertrekken rond 5 uur, enkelen al vanaf 't Kiel, de anderen vanaf Wijnegem, maar alle 24 hebben er zin in. 7 à 8 ° is niet écht winter, maar tegen dat we aan de Duitse grens zijn, zijn er dat maar 3 meer. Als het begint te dagen verschijnt er wat ochtendnevel, en dan gaan we ontbijten in Ferntal.

Om8.30 uur rijden we verder om in Montebauer de Walter achter te laten, waarna de Jef achter het stuur kruipt. Ondertussen zitten we aan het vriespunt , maar met een schitterend zonnetje. Middagstop houden we in Köschinger Forst, en kort nadien merken we onderweg de eerste sneeuw op de velden. Maar zo rond München wordt het zeer mistig en vrezen we voor sneeuwval, doch nabij de Oostenrijkse grens is daar de zon terug.

Al om 17 uur zijn we in Aich, waar we in het ons bekende hotel Bärenwirt onthaald worden met een glaasje "sekt" terwijl we onze sleutels krijgen.

Bij het avondmaal zien we hoe het interieur van het restaurant mooi veranderd is. Wij zitten in het kleine zaaltje apart, ook mooi aangepast.

Maandag : dag 1
Vannacht heeft het tot -9° gevroren, maar vanmorgen worden de besneeuwde bergtoppen in de zon gezet. Mooi tegen de blauwe lucht.

De skiërs nemen de skibus en de wandelaars verzamelen om naar Weissenbach te stappen.
Origineel was afgesproken om twee groepen te maken, één voor zachte wandelingen en één voor iets stevigere wandelingen, doch iedereen kiest voor de stevigere, alhoewel die de eerste dag ook nog wat rustiger is. Bij het vertrek is het nog -4°, en het blijft vandaag een ijsdag. Het voelt echter niet zo koud aan, want er is de zon en er is geen wind. 

's Middags met de hele groep iets tussen de tanden gestoken in het Dorf Café. De weg werd vervolgd langs de rivier, een mooie sneeuwwandeling.

Slechts enkele wandelaars waren slim genoeg om de spikes aan te binden, zeer wijs, de anderen hadden 's avonds toch wel wat stramme spieren in de kuiten van zich te behoeden voor een val!
Ter hoogte van Haus im Ennstal werd er verder door de mooi besneeuwde weiden geploeterd.
Onze dag, +/- 12 km zat er rond 15.45u op.

Dinsdag : dag 2
Weer een griet van een zon, maar wel met lage vriestemperaturen, we komen de hele dag weer niet boven het vriespunt.2
12 apostelen worden door Jef richting Kulm gebracht. Zoals de 2 vorige jaren, weten we dat de ijzeren pinnekes best worden 'aangesleurd' (hier en daar toch ijsplekken) en de 'loipes' zeer goed in acht moeten genomen worden! De 'Kulmbergrunde' richting Ramsau am Dachstein/Vorberg is weerom prachtig, véél sneeuw, volop zon, op tijd een snoepke en krachtig borreltje brengt ons weerom bij sanitaire stop Gästehaus Hermann. 

Marcel bood ons ook een 'schnaps' aan… héérlijk, helder, fris 'Jägerwasser'… ja daaaag… gewoon plat water; toch enkelen trapten in het grapje… deugniet! We begaven ons verder naar Gasthof Stockerwirt op de perfect klaargemaakte wandelpaden. Daar werden we verwacht want voordien hadden we een reservatie gemaakt voor ons groepje om iets te eten. Rond 14.45u met bus richting hotel.

Vanavond spelen we bingo, met talrijke prijzen te winnen.

Woensdag : dag 3
Jef brengt ons richting Grundelsee, aankomst +/- 11u. Maar daar het zo stevig gevroren had die nacht, -16°C! had ook de bus het zéér koud; o.a. de waterleiding voor de verwarming was bevroren en dat hebben we gevoeld, het duurde wel even voor het warm werd in de bus. Zelfs enkele pintjes bier waren kapot gevroren! 

De ochtendtemperatuur was -8°. Goed warm ingeduffeld, voorzien van mutsen, sjaals, zonnebril, lippen- en gezichtscrème, want 't was nodig. Het meer Grundelsee bood een mooie aanblik, ferm bevroren, zeer feeëriek. Door de zon op het meer begon het ijs zelfs mooie geluiden te maken, het leek wel op walvissen die riepen!! Mooie boswandeling, met veel sneeuw natuurlijk én de gekende spikes, richting Gasthof Veit. 

Vorig jaar waren we daar ook gestrand en daarom werd er voordien ook een plaatsje voor de groep gereserveerd. De bus mocht op het boerenerf geparkeerd worden!

Als kers op de taart trakteerde Nick de groep op een Obstler voor zijn 90 ste verjaardag, 1 maart! Sehr gemütlich! Zum woll! Op de terugweg hebben we met de bus een korte stop gemaakt bij 'Imbiss zum Krotzstoa' voor reservering.

Weer volop genoten van een fijne, winterse, zonnige dag.

Donderdag : dag 4
koud, koud, koud… -13°C misschien zelfs méér! De diepvries stond goed open; weer wat pilsjes bevroren in de slaapcabine van de bus. Weerom goed voorzien van muts, handschoenen, enz., vertrokken 15 wandelaars met goede winterse moed aan de busparking richting Pruggern.

Na ongeveer 4 km kwamen we voorbij Landgasthof Bierfriedl, waar mogelijkheid was om iets te drinken en zich na een tijdje te laten ophalen door Jef. Iedereen was nog fit genoeg en de wandeling werd verder gezet. 3 Km verder bleek voor 7 onder ons dat er voldoende gewandeld was en maakten zij een wachtstop op Jef in het station van Moosheim. 

De groep trof elkaar in Imbiss zum Krotzstoa voor lekkere pizza en de nodige natjes en fijn weerzien met zaakvoerster Sabine. Zij kende ons nog zeer goed; in 2024 waren we daar ook al 'toevallig' binnengevallen! 

Het was daar zo gezellig en héél warm dat nog een extra drankje (een enkeling een 'Kirschwasser' met de vriend des huizes…) genuttigd werd.

 Aankomst hotel 15.45u.

Vrijdag : dag 5
10u met bus Jef, 17 wandelaars Flachau, waar Simonne een overeenkomst sluit met hotel Unterberger Hof voor volgend jaar. 9 Stappers verlieten de bus in Sinnhub om de winterwandeling te beginnen langs de rivier Enns.  Sommigen zagen winkelen meer zitten. 

Rond 13u waren de negen aan de parking van de skiliften. Daar op zoek gegaan voor een lichte lunch en gevonden bij Kamin-Klause: Goulashsuppe, kipnuggets met frietjes, Käsebrot, 't smaakte weeral.

Op die parking stond Jef ons allen op te wachten en reden we 14.45u terug naar Aich/Bärenwirt.
Omdat er zoveel prijzen waren, lassen we vanavond alweer een bingo-avond in.

Zaterdag : dag 6
Onze laatste wandeldag. Jef brengt ons naar Ramsau-Kulm/Dachstein om daar de Rittisbergbahn te nemen voor een rustige sneeuwwandeling (Gipfelwanderung) met toch wel pittige klimmetjes maar vooral mooie vergezichten. We namen genoegen met een waterzonnetje. 

Vera had de ski's in 't skikot geparkeerd en was een extra wandelaar. Aan het Gipfelkreuz heeft zij de handen gevouwen om te danken dat de groep zo'n mooie week mocht beleven. De hongerigen werden gespijsd/de dorstigen gelaafd in Rittisstadl, binnen of buiten, om weer met de gondel af te dalen naar de busparking. Korte stop bij Spar en dan… inpakken die koffers. 

We werden om 18u verwacht voor een apéro, aangeboden door Sodipa 55+, waarvoor dank.

Zondag : dag 7

Gelukkig voor Jef heeft het nog niet gesneeuwd vannacht. Na ons vroege ontbijt, krijgen we allen een appel mee, en we worden uitgewuifd door de hotelbazin. De banen liggen er nog goed bij, dus we vorderen, tot er vertraging is wegens wegwerkzaamheden. Niet lang, en we houden een vroege middagstop in Greding. Alles gaat vlot, en bij onze laatste stop in Siegburg nemen we afscheid van Jef met de belofte dat hij op 14 juni weer onze chauffeur zal zijn.

Robin brengt ons tot Antwerpen, waar we rond 20 uur zijn.

We kunnen terugblikken op een geslaagd winterverlof, overgoten met zon en wandelingen in een sneeuwlandschap, van de ene zichtkaart in de andere. Fantastisch, zo hebben we het geen 2 maal.

Verslag : dank aan Maria en Nicole 

Verslag en foto's van de skiërs door Vera

Maandag 19 januari – De Grote Start (en het eerste verlies)

De week begint meteen met een droevig afscheid: onze vaste verslaggever Annie deserteert en sluit zich zonder schaamte aan bij de wandelgroep. Het verraad is voelbaar, maar de zon schijnt zo hard dat we haar bijna vergeven.

Om 09:12 stipt nemen we de skibus richting Haus/Ennstal (Hauser Kaibling). Aan de hand van onze ondertussen wereldberoemde ditjes en datjes beslissen we welke skipas het wordt. Democratie op z'n best. 8 dappere skiërs (Gust, Bert, Marina, Eddy, Veerle, Nick, Bernadette en Vera) beginnen aan dag één. Na de traditionele "bakskes" nemen we de gloednieuwe 8-zit zetellift. Verwarmde zetels! Resultaat: warme benen en een warme ko… enfin, iedereen tevreden.

We skiën richting Planai. Veerle keert terug om haar ski's in te ruilen voor beter materiaal. Dat blijkt een dagvullend programma, want we zien haar pas 's avonds terug.

Gust trekt de skikar en stuurt ons zonder verpinken richting het beruchte tunneltje (dat was 2 jaar geleden niet waar). Met zeven schuiven we verder. Bert sluit de rangen als een volleerde herder.
Nick is de nestor van de groep: een fenomeen op ski's én achter een pint. Respect.

Na een welverdiende plas- en drinkstop verlaten Eddy en Nick ons aan Planai West en nemen de bus terug via het stadion.

Met vijf skiën we via de Fastenberg 6er terug naar Hauser Kaibling. De skibus van 16:05 brengt ons veilig naar het hotel. Ski's opbergen, tijd voor Aperol of zo. Sauna, infrarood of Turks bad zijn opties. Bernadette test ze grondig. Wetenschappelijk verantwoord.

Dinsdag 20 januari – Dag van busje komt

Het plan: met de bus naar het verste punt, Gleiming (Reiteralm). De realiteit: we hadden vroeger moeten opstaan. Gevolg: geen aansluiting in Haus/Ennstal (40 minuten wachten is zelfs voor ons te veel). Dan maar plan B: gondel omhoog en skiën aan Höfi Express I & II (Gumpenberg).

Aan Höfi Express verlaten Nick en Eddy ons opnieuw. Ze hebben een neus voor gezellige terrassen

Marina zorgt voor het technische hoogtepunt van de dag: een gate, één been binnen, één been buiten. Ski uit, been omhoog, klik — Olympische jury: 9,8.

De Flammkuchen is top. Het uitzicht van de Wurstel spreekt tot de verbeelding.
Na de middag wordt het kouder en verschijnen er ijzige stukken op de piste. Spannend, maar beheersbaar.

We zijn veel te vroeg aan het dalstation voor de bus. We wachten braaf op een bankje en bespreken wat we morgen gaan doen: skiën dus.
Later horen we van Nick en Eddy dat de bar vlakbij was. Dit wordt genoteerd, onthouden en nooit vergeten.

Woensdag 21 januari – Reiteralm, eindelijk!

Met zes (Gust, Bert, Bernadette, Veerle, Marina en Vera) vertrekken we. Nick en Eddy kiezen vandaag voor de wandelgroep.

Skibus om 08:40, aansluiting gehaald, en om 09:50 staan we in Gleiming. Halleluja.
De pistes liggen er perfect bij.

Lunch in Pichl aan Hochwurzen I. Daarna via Hochwurzen I & II richting Skizentrum West.

Bus(sen) terug naar hotel Bärenwirt.

Met "Ons madame", onze vaste en immer vrolijke buschauffeur, zit de sfeer er meteen weer in.
Ze heeft een feilloos gevoel voor meezingers. Spotify kan hier iets van leren.

Donderdag 22 januari – Tunneltjes en schoudertassen

Nick blijft bij de wandelaars. De andere zeven binden de latten aan richting Planai.

Voor het glazen tunneltje vermaken we ons nog even op de pistjes bij de Ankerlift en de Tellerlift, ook wel gekend als de poepsnoeper.

Na drie dagen durven we eindelijk vragen wat Eddy in zijn mysterieuze schoudertas heeft.
Antwoord: "Wat jullie in je zakken steken." Duidelijk. Geen verdere vragen.

De lunch laat op zich wachten: pokkedruk.

Bernadette besluit al zittend haar ski's aan te doen. Dat blijkt geen succesformule.
Beneden sluiten we af met een korte après-ski in dé bar die we dinsdag gemist hadden.
Het leven is rechtvaardig.

Vrijdag 23 januari – Gate-gymnastiek en sneeuwkorst

Vertrek: same time, same place. Vandaag is het Vera die vaststaat aan de gate. Ski's uit, kruipen maar. Lenigheid loont... .

We blijven dicht bij huis. Het weer blijft top, zoals voorspeld.
Vera test de sneeuwkorst van dichtbij. Geen schade, wel lichte moeite bij het rechtstaan.
Elegantie is overrated.

Na de laatste afdaling nog even de bar in voor een verdiend drankje. Traditie is traditie.

Zaterdag 24 januari – Een gesplitste groep

Onze akela Gust ligt in de lappenmand. Bert neemt het stokje over en gaat op stap met drie dames: Bernadette, Marina en Veerle.

De rest geeft forfait en gaat wandelen naar de Rittisberg. Bij vertrek is het zeer druk voor de skiërs, maar later valt het goed mee of toch niet ?

Een dikke pluim voor Marina: zij laat de gondel links liggen en skiet met ware doodsverachting helemaal naar beneden.

Bestemming: de bar, kwestie van motivatie.

Eindbalans

☀ zon 🎿 skiën 🍷 bars gevonden (soms te laat) 😄 veel gelachen 🦵 benen: discussieerbaar

             Midweek Westhoek 21-22 t/m 26 september 2025 in hotel Hinterland in Izenberge.

Al dagen op voorhand de weerberichten gevolgd, en het beloofde niet veel goeds: wisselvallig met buien en regen, soms ook zon. We zullen er maar het beste van maken.

De meesten kwamen al toe op zondag, onderweg een bui, maar ter plaatse toch wat zon.
Na de middag een toertje met de fiets – droog – maar 's avonds toch terug regen. Nog wat bijpraten en het eten maakt alles goed; zoals we van vorig jaar wisten zijn de porties hier heel groot; ook de dessertjes…

Op maandag kwamen de anderen toe en voor de rest van de week verdeelden de wandelaars hun energie over Lo-Reninge met de oude abdij, dan een kuitenbijter van Dranouter naar de Kemmel; ook nog de "Twee Bergen", een mijnenwandeling met "Hill 62 en Hill 60". Ook wandelden ze door het provinciaal domein de Palingbeek, om te eindigen in het natuurreservaat "De Blankaart". Allemaal onder leiding van Marcel.

De fietsers maakten toeren in de omgeving, waarvan één toer de "Lovenhoek" was, de locaties waar "Chantal" werd opgenomen.
Anderen fietsten zelf naar andere oorden. Sommigen maakten uitstapjes naar stadjes als Ieper, Veurne, Diksmuide, Oostduinkerke of De Panne. 

Ook museumbezoeken stonden op het programma, zoals het vernieuwde visserijmuseum of dat van Delvaux. Kortom, er was een waaier van mogelijkheden. En het weer zat mee, want na een wisselvallige start, bleef het de rest van de week droog, zonnig, maar met een nooit aflatende wind.

Op onze laatste avond in het hotel kregen we een aperitief aangeboden van het huis: cava en picon speelden de hoofdrol.

Bedankt Suzy en Marcel voor de organisatie en voor de wandelleiding.

Verslag en foto's zomervakantie Oberstdorf - van 15 t/m 22 juni 2025 - Hotel Wittelsbacher Hof

Zondag 15 juni

Gelukkig droog bij vertrek, en op tijd weg (even voor 6 uur). Omdat 775 km net iets te ver is voor 1 chauffeur, krijgen we pas in Tessenderlo de Jef aan 't stuur. Zondag, dus weinig verkeer, dat dachten we; tot we een eind in Duitsland zijn, maar gelukkig valt het nogal mee. 

De eerste stop is in Peppenhoven en de tweede in Hohenlohe.
Aankomst aan hotel Wittelbacher Hof om 17 uur, waar we Simonne en Jos ontmoeten, die met de auto daar zijn. Uitpakken, en in de tuin gaan we aperitieven, tot we door hevige wind en donderwolken naar binnen vluchten.
Het eten is in buffetvorm, zowel het voor- en hoofdgerecht, alsook het dessert. Keuze genoeg.
We zingen nog "Happy birthday" voor Jef, die gisteren 65 werd. 

Maandag 16 juni

17 wandelaars, 14 km. Jef moet niet rijden vandaag, dus gaat hij mee op stap.
Met een wolkje en zonnetje en voorzien van een regenjasje, vertrekken de wandelaars, onder leiding van Marcel, langs een wandelweg door de weide die achter ons hotel begint. Bij het begin van het bos gaat het snel pittig omhoog, er wordt al gesakkerd 'is 't nog ver'! Bij de eerstvolgende splitsing, beslissen Maria en François dat ze de wandeling of een andere, rustig onder hun twee zullen verder zetten. Op naar Der Freibergsee. Daar heb je mogelijkheid tot waterfietsen, roeiboot huren, zwemmen. Café Freibergsee opent om 11u dus genieten wij daar op 't terras van een verfrissing.
We zetten onze wandeling verder, nog steeds zonder regen, dalend en stijgend tot aan 'Berggasthof Bergkristall' voor de middagstop. De terugweg naar het hotel vraagt veel knieënwerk… vrij steil naar beneden! We sluiten deze wandeling af met een kort bezoek aan het centrum van Oberstdorf. Ook daar worden de 'Benidorm', neen de 'Oberstdorfer bastards' gespot!

Verslag Maria en François : wij volgen het paadje langs de rivier stroomopwaarts. Na talrijke watervalletjes en bruggetjes zien we in de verte de skischans, een bezoekje waard. We laten ons tot helemaal boven voeren, waar we een indrukwekkend zicht hebben over de Heini-Klopfer-Skisflugschanze. Met een virtuele reality bril kan je vanaf boven de 122,5 m afdaling zelf meemaken. Blijkt de hoogste van midden-Europa te zijn. Vanaf het middenstation wandelen we via de "Dr.-Reh-Weg" naar de Freibergersee. We worden er verwelkomd door een zwart-witte kat en na de lunch trekken we verder. Via een panoramaweg komen we enkele km verder aan "Bergkristal", tijd voor een verfrissing. Dan gaat het steil naar beneden, richting Oberstdorf, waar het druk is.

Dinsdag 17 juni

13 wandelaars,15 km. Vandaag belooft weer een zonnige (warme) dag te worden. Er zijn er die het toeristentreintje nemen, Ronny gaat zelfs met de trein naar Munchen, en weer anderen gaan fietsen, zodat er nog 13 wandelaars overblijven. Via dezelfde start als gisteren, maar nu langs de Stillach, voorbij de schans en verder bergop naar de Fellhornbahn. Daar nemen we eerst een grote, frisse drank en vervolgens onze lunch in de Fellhorn-stuben. Er hangt een nieuwe gondel klaar om in gebruik te nemen, en een oude staat werkeloos op de grond. We keren terug, eerst een stukje over de fietsweg naast de baan, maar dan weer terug langs de Stillach, nu aan de overkant als vanmorgen.

Woensdag 18 juni

09u30. De bende staat geschoend klaar aan de bus. Jef brengt eerst Josée, Maria en Jos tot aan de 'Heini-Klopfer-Skiflugschanze'. De overige 10 wandelaars worden gedropt aan de 'Fellhornbahn'. Met de gondels tot aan het middenstation. Door werkzaamheden en minder goede, duidelijke info kwamen we tot de vaststelling dat de 'Fellhorn-Gipfelbahn' (lees: de gondel die tot aan de top gaat) buiten gebruik was tot 18/6 = installatie nieuwe grote gondel. Na overleg besluiten Paul en Leo een pittige route te beklimmen; 8 moedige van de groep gaan het gevecht met de natuur aan… zon, warmte, smalle paden, stenen, boomwortels, vermoeidheid, zweten, stokken plaatsen, ook zittend af en toe. Moe maar voldaan kwamen zij rond 17.00u veilig aan het hotel. Simonne nam 5 overige wandelaars onder haar hoede. Hun afdaling was ook best steil, over macadam, zon, schaduw met als gevolg pijnlijke tenen voor Jaak en knikkende knieën en stramme scheenbenen voor de anderen. Terug aan het middenstation namen zij, gemakshalve en veilig, terug de kleine gondels naar het beginstation. Daar werden ze opgehaald door Jef.

Verslag Maria :
De Jef mag rijden vandaag! Eerst zetten we 16 wandelaars af aan de Fellhornbahn, dan rijden we naar de skischans voor een bezoekje, bedoeling is dat minder mobielen ook eens iets anders hebben, doch slechts 2 dienden zich aan. We gaan weer omhoog met de kleine gondel, en genieten weer van het uitzicht. Nog een drankje op het tussenstation en we zijn weer beneden. Als we op het terras van de "Schonzewiert" zitten, krijgen we telefoon van Simonne, die gestrand zijn aan de Fellhorn. (Schonzewiert is dialect voor Schanswirt). Na de lunch halen we die 6 wandelaars op, die ondertussen in de Fellhorn-stuben geluncht hebben.

Donderdag  19 juni

Die dag was het een feestdag in enkele deelstaten van Duitsland = Sacramentsdag. Winkels gesloten. Deze 'ruhetag' heeft onze groep goed besteed en werden we (24 pers.) door Jef tot aan de 'Breitach Klamm' gereden. 

Deze gigantische kloof was voor iedereen toegankelijk, ook met rollators doch sommigen vonden het af en toe toch té moeilijk en keerden rustig op hun stappen terug. Zij werden nadien door Jef terug naar het hotel gebracht. 15 Stappers klommen verder, weer zéér pittig en strandden bij 'Alpe Dornach' Tiefenbach (4* hotel!) om daar iets tussen de tanden te steken en de kelen te smeren.

Vrijdag  20 juni

Marcel, Peter & Vera, Marijke, Nicole, Pat & Sandra, Jef, Nick, Jaak, Eddy. Zij vertrekken aan het hotel, 09u30 richting Oytal. Weerom pittige klim in 't begin en gebruik van stokken voor de zekerheid. In langzaam stijgende lijn en met véél zon, zon (Eddy: 'geen sauna nodig hier; kan de zon niet wat opschuiven, 't is hier warm') komen we aan bij een prachtige wandeldreef en de nodige schaduwplekken. Vervelend die fietsers, mountainbikers die geen bel hebben of ze niet kunnen gebruiken; regelmatig moeten we wegspringen voor hen. De innerlijke mens wordt gesterkt in 'Berggasthof Oytalhaus' met pommes, flammkuchen, salat. Nick en Jaak blijven 'relaxen' op het terras en de anderen maken nog een tripke tot aan 'Gutenalpe in Oytal', zo'n 15 minuten wandelen, met onderweg fijne begroeting van de mooie koeikes! Plaspauze en genieten van verse koeienmelk of iets sterkers. De twee 85-plussers nemen we best ook terug mee, de rivier Oybach/Trettach naast ons, richting centrum waar we samen, bij een frisse pint, nog hebben nagepraat over de fijne wandeldag.

Verslag Maria : Terwijl de andere wandelaars langs het Oytal stappen, trekken wij met lijnbus 7 naar de Fellhornbahn. Eerst de gondel tot 1780 m, waar we overstappen op de Gipfelbahn tot 1967 m, die weer in bedrijf is. We dalen af langs een mooie weg met talrijke bloemen; de alpenroosjes beginnen open te gaan. Aan de Schlappoldsee lunchen we in het restaurant Fellhorn. Met de gondel terug naar ons uitgangspunt en met de bus terug naar de Prinzenstrasse. 

Zaterdag 21 juni

Vandaag geen gepland programma – ieder doet waar hij/zij zin in heeft zoals daar zijn:

Nebelhornbaan → meerdere van de wandelgroep hadden het idee om de gratis 'Allgaü-Walser-Pass' 8 dagen, uitgereikt door het hotel aan alle hotelgasten én op persoonlijke naam zoveel mogelijk te gebruiken; op en af, zoveel men wil/kan met de bergbanen. Niets afgesproken en toch kom je vele gekende gezichten op de wandelingen tegen!

De fiets op de trein en tot Kempten sporen. Jan en Ward hebben hun fietsplezier deze week zeker genoten. Van Kempten, 61 km (elektrisch rijden) terug naar Oberstdorf.
Met de trein naar Lindau en terug was voor Ronny een 'uitje'.

Enkelen hebben een busrit gedaan.
Anderen dan weer relaxen/shoppen

Zo hadden we voor de laatste dag toch onze fijne bezigheid en was het moment van valiezen pakken snel daar.

Verslag Maria
Marktdag in Oberstdorf, en ieder doet vandaag waar hij/zij zin in heeft. Wij trekken naar de Nebelhornbahn, en onderweg komen we nog enkele van onze medereizigers tegen. In één trek naar het bergstation Höfatsblick op 1932 m. Wat rondwandelen op de panoramaweg, waar we alweer bekenden tegen het lijf lopen. Vervolgens nemen we de Gipfelbahn naar 2224 m. Prachtig al die omliggende bergtoppen, waarvan de hoogste 2657 m is; de meesten nog met nog sneeuw bedekt. We houden hier ook de para-sailers in 't oog, die hier vertrekken, solo of met duo-sprong. Er is een prachtig wandelterras vastgemaakt aan de rotsen; ik zoek naar edelweissjes, doch vind er geen. Terug een station lager, waar we in het Edmund-Probst-Haus iets gaan eten. Op weg via de gondel naar beneden, stappen we uit aan het tussenstation aan de Seealpe op 1280 m. Daar komen we Simonne en Jos tegen. We besluiten om te voet naar beneden te gaan. Doch, het is zeer warm en het paadje zit vol hindernissen, zodat ik wat blij ben terug beneden te zijn. Daar ontmoeten we nog 4 van onze groep, en gaan samen iets drinken. 

Vanavond geeft de club een aperitief. Het loopt een beetje in het honderd, maar uiteindelijk heeft ieder een drankje.
Marcel en Jef worden bedankt voor bewezen diensten, en ondertussen zijn in het restaurant de gerookte forellen al op

Zondag 22 juni
7u00 ontbijt en aansluitend inladen en tegen 8 uur worden we uitgewuifd door Simonne, Jos en de hotelhouder Maximilian. We beginnen met een omweg wegens wegenwerken, en éénmaal op de autostrade krijgen we af te rekenen met talrijke files; voor ongevallen en wegenwerken. Het is natuurlijk altijd beter in de file te staan dan er een te veroorzaken. Eten doen we in Hockenheim, en daarna terug in de file. Er was voorzien dat de aflossende chauffeur in Genk op de bus kwam, doch met al die files lopen Jef zijn rijtijden naar het einde. Daarom komt John ons tegemoet naar Aachenerland. Als we Antwerpen naderen, hebben we er 12 uur reistijd opzitten. Toch is iedereen tevreden over de voorbije week; het weer was fantastisch, soms wel wat té warm, geen paraplu of regenjas nodig gehad; dus: volgend jaar terug. 

Maria en Nicole bedankt voor jullie schitterend verslag, bedankt aan iedereen voor het doorsturen van de foto's en deel te nemen aan deze reis naar Oostenrijk.

Simonne en Jos bedankt voor het zoeken en verkennen van het hotel.