Geleid bezoek aan het provinciehuis op 12 augustus 2022

 Sinds 2018 heeft Antwerpen er een nieuw iconisch gebouw bij, het ontwerp is van architect Xavier De Geyter. De nieuwe tuin rond het provinciehuis biedt een groen kader.

Je ervaart hoe de bijzondere architectuur de ambities van de provincie belichaamt. Je leert hoe de nieuwste duurzame technologie een torengebouw verwarmt en koelt zonder fossiele brandstoffen.  

                                                 

                                              Verslag en foto's donderdag 28 juli 2022 : Ossendrecht

Brasserie "Abdijbos" opent de deuren om 9:15 uur en er zijn al vlug 24 trouwe wandelaars op de afspraak. Het beloofd een mooie dag te worden. De zon is van de partij, het is warm maar geen hitte waarbij je neervalt.

De wandeling in de voormiddag leidt ons door "De Abdijbossen", waar we kunnen genieten van de schaduw, iets warmer wordt het als we uitzicht hebben op de polders.

De lunch hebben we in brasserie "Abdijbos". Gezellig buiten eten op het ruime en gezellige terras zit er niet in, de wespen overvallen ons. Geen pretje.

In de namiddag struinen we door het Grenspark Kalmthoutse Heide, het natuurgebied onder Bergen op Zoom dat zowel in Nederland als in België ligt. De weidsheid van de Ossendrechtse Duinen is geweldig. Geen bebouwing, geen asfaltwegen, geen lantaarnpalen, alleen maar heide en stilte.

Het is werkelijk een mooi stukje natuur. Wat wel opgevallen is, door de grote hitte van de voorbije maanden staan al de vennetjes droog. Toch een stukje charme dat verdwenen is. Zal de natuur zich herstellen? Dat is nog maar de vraag.
Voor het drankje na de wandeling vluchten we weg van het terras. Al die wespen! Niet te doen. Tevreden keren we huiswaarts.

Rosy Beckers


Verslag en foto's donderdag 30 juni 2022 : Stekene

Remi, Charles, Hugo, Ronny en Leo waren van de partij, dwz ikke, Monique was omringd door 5 mannen. 


De weersvoorspellingen waren niet schitterend.   Laten we hopen dat dat de reden was dat er slechts 5 wandelaars zijn komen opdagen. Want Stekene ligt op amper 35 km van Antwerpen

We genoten van een mooie wandeling langs de Moervaart en de Stekense Vaart. Verder dwars door de Fondatie van Boudelo totdat we in Klein Sinaai aankomen.

Lunchen doen we in : Cafe "De Oude Route" - Koeburgstraat 7 te Stekene (Klein Sinaai). 
En wie kwam ons even goede dag zeggen? Nicole en Eddy (van St.Niklaas), zij waren met de fiets gekomen en aten een stukje met ons mee

Rond 13u45 begonnen we aan de namiddagwandeling. We liepen door meer bosrijk gebied tot we terug aan het "Zomerhuis" aankwamen. Hier nog genoten van een drankje en daarna terug huiswaarts.

Al bij al hadden we een toffe dag. Plezierig is dat je de leden kan laten kennismaken met een totaal onbekend gebied. En dit zo dicht bij Antwerpen.
Geen file van Antwerpen naar Stekene, maar de terugweg was iets anders. Wegens meerdere ongevallen en door de regenval was er serieuze file vanaf Zwijndrecht.
Monique

                                         Verslag en foto's donderdag 26 mei 2022 : Zutendaal 

Met de bus naar Zutendaal, en het is Hemelvaartsdag, dus geen fileleed zodat onze geplande uurrooster niet in het gedrang komt. Slechts 22 van de 29 ingeschreven leden profiteren van deze dag. 

                              Maria en François vierden hun 50 jarig huwelijk, een wij waren erbij!!!!
             En we werden in de watten gelegd door het koppel : Limburgse vlaai met koffie/thee
         

In Lieteberg, één van de vijf toegangspoorten van het Nationaal Park Hoge Kempen, doen ze speciaal voor ons wat vroeger open. Daar staan voor ons al taartjes en drankjes klaar, François en ik zijn immers 50 jaar getrouwd.


Even opsplitsen in twee groepen 

Maar dan is het tijd om op stap te gaan, we zijn immers geen snoepgroep (neen?) maar een wandelgroep. Eerst door het dorp Zutendaal om in de bossen te geraken. De weergoden zijn ons goed gezind: niet te warm, niet te koud, droog en regelmatig zon. Ideaal stapweer.

Aan de surfplas Papendaalheide staan we op een hoogte om de omgeving te bewonderen, we zijn immers op het Kempens Plateau. Deze waterplassen zijn ontstaan door winning van zand en grind. Terug beneden, splitst onze groep; de diehards maken een extra lus van 1,5 km over een heuvel en langs een tweede plas. Langs een pas aangelegd bungalowpark komen we in Daal, waar we even de baan moeten volgen. Verder zitten we terug in de bossen. Aan het witte Mariabeeld op de 87 m hoge Hesselsberg is het tijd om een ingekaderde groepsfoto te maken.

Als we terug aan Lieteberg komen, is het daar al aardig wat drukker dan vanmorgen; maar er is toch nog plaats op het tuinterras voor onze picknick.


Middagpauze  - even rust

Voor de namiddagwandeling kiezen er vier om in het zonnetje te blijven zitten, terwijl de rest terug op stap gaat. Nu gaat het in zuidelijke richting, hoofdzakelijk door bossen met kleine heuvels. Aan de Bezoensberg zien we nog een heidegebied, spijtig nog niet in bloei. Tot de 18de eeuw was er hier heide in overvloed, maar daarna werd alles bebost; een 2 ha groot gebied werd echter in stand gehouden. Enkelen maken gebruik van een afkorting, en we zien elkaar weer op het terras van Lieteberg.

Een verdiend drankje alvorens terug huiswaarts te keren. Bob de chauffeur zet ons af in Wommelgem en iedereen is tevreden over de dag.

Maria


                              Verslag en foto's wandeling donderdag 28 april 2022 - Hoge Rielen.

De weergoden zijn ons bijzonder goed gezind vandaag, bijna een zomerse dag. Enige minpunt: nogal wat files moeten (alweer) getrotseerd worden - op de radio spreekt men van "donderdag - filedag". Op de parking van "Molenstee" verzamelen we en gaan met iets vertraging op stap.

Voor de middag komt de vallei van de Kaliebeek aan de beurt, een mooi stukje natuur, dat er meestal vochtig bij ligt omdat het een moerassig gebied is, doch omdat het al enkele weken droog is, maken we onze bottines niet vuil.

Ter hoogte van een visvijver even een drankstop, en we vragen of er mensen zouden geïnteresseerd zijn om 's zaterdags te wandelen, ten einde files te vermijden, doch de meesten zijn daar geen voorstander van.

Als we terug in Molenstee zijn, wachten daar al 4 andere wandelaars om aan te sluiten. Bij de afrekening even wat chaos; er is slechts één rekening voor alle eten, maar voor een gedisciplineerd groepje als het onze is dat geen probleem.

Terug op stap dus, nu door de Hoge Rielen; allemaal onverharde wegen en paden, meest tussen de bossen, maar ook door een stuk heidegebied - dat spijtig nog niet in bloei staat. Even verder splitst onze groep voor een kortere en een langere wandeling. We genieten allemaal met volle teugen van de natuur en van het weer, want jasjes en fleeces zijn al lang uit.

Nog wat napraten op het terras van Molenstee, en alle 28 wandelaars zijn het erover eens: wat was dat een mooie dag.

Maria

                                      

                                       Vrijdag 15 april 2022 - gegidste wandeling door Zurenborg.

Niet alleen 40 deelnemers en 2 gidsen, maar ook de zon was aanwezig. In Bar Epoque worden we op het terras al verwelkomd met een kopje troost.

Dan nemen Linda en Mia ons mee door de wijk Zurenborg. Tot in de 16de eeuw betoonde niemand belangstelling voor dit gebied, omdat het regelmatig onder water stond door de Herentalse vaart en de Potvliet, die de Antwerpse brouwerijen van water voorzagen. Daardoor was de bodem voor een groot deel verzuurd, daarom ook de latere naam "Zurenborg". Michiel Van der Heyden, grondspeculant, veranderde deze gronden door een gracht rondom te graven en de verhoogde grond te beplanten met 180 hoge populieren. Een boerderij werd hier gezet: "Zurenborger Hof". Via nalatenschap kwam het goed in handen van barones Osy, die gehuwd was met senator John Cogels. Die waren de stichters van de n.v. bouwmaatschappij van Oost-Antwerpen. Een stratenplan werd goedgekeurd en het bouwen van burgerhuizen kon beginnen.

We vertrekken in de Guldenvlieslaan en de Waterloostraat waar de gevels ons herinneren aan Napoleon. Gevels in eclectische bouwwijze zoals Art-Deco, Art-Nouveau, neo classicisme of Vlaamse renaissance. Voorbeelden van gevels: "De Tijd, Mogen, Dag, Avond". Op het volgende kruispunt staan 4 identieke gebouwen op de hoeken, met mozaïeken en Japanse lantaarns : Lente, Zomer, Herfst en Winter; alle met hun sterrenbeelden.

Dan komen we in de Transvaalstraat waar een groot gebouw met Griekse tempels meteen de aandacht trekt: het herbergt 7 woningen, en langs de ene kant ervan een gebouw "De 12 apostelen", de goede kant; langs de andere kant een gebouw met 12 duiveltjes, de kwade kant van de straat.

Via de Dageraadplaats, waar de eerste paardentram reed, stappen we de Cogels-Osylei in. Deze straat werd voorbehouden voor het hele chique volk, die tegen mekaar op pronkten met hun huizen - of toch de gevels. Op de hoek prijkt al een enorme gevel, waar vroeger een bakkerij was. In het midden boven de schilden de namen van Jan Breydel en Pieter de Coninck. Daar tegenover op een balkon een beeldje van Brabo, gekleed als een Griekse krijger. Verder in de straat nog meer pronkerige gevels zoals 2 huizen in Griekse stijl met een buste van Minerva, Apollo met de lier, een huis van een gepensioneerde circus artiest, die geen afscheid kon nemen van zijn leeuwen en die maar in de achtertuin zette. 

Even de zijstraat in, waar vroeger de "Velodroom" was, een wielerbaan die ingereden werd in 1895. Hier kwam ook "Den Antwerp" sjotten op het middenplein, doch na een ruzie scheurden enkele spelers af en noemden zich "Den Beerschot"...

Verder in de Cogels-Osylei nog meer van die pronkerige gevels; slechts één modern gebouw is een vreemde eend in de bijt.

Zo komen we stilaan terug op onze startplaats, waar we in "Bar Epoque" kunnen genieten van een heerlijke lunch. De gidsen worden bedankt met een leuk geschenkje. 

Nog veel napraten en iedereen is het erover eens dat dit een geslaagd initiatief is.

Nog van dat?

Maria.

                                        

                                              Donderdag 30 september 2021 : Met de bus naar Oostende
Onze eerste bus uitstap na dat venijnige beestje heeft best wel wat aantrek: 33 opstappers in Wommelgem en nog 9 aan de Piva. De werken aan de Oosterweelverbinding geven wat vertraging, maar in Gent moeten we het fileleed ondergaan; dat kost ons 20 minuten. 
(Beaufort 2021 - in Oostende : Z
andzakken tegen de zondvloed - van Italiaanse kunstenares Rosa Barba)

In Oostende ontmoeten we nog eens 5 mensen van de groep die daar al aanwezig waren. Nog een drankje en een plasje in de plaatselijke horeca, en we kunnen starten op het uur dat afgesproken was, wat een gedisciplineerde groep. Voorbij de kom waar het zeilschip Mercator ligt gaan we rechtdoor om in het park van Maria-Hendrika even rond te dolen.           

Als we aan de Koninklijke Stallingen komen, begint het zowaar te regenen, doch tegen de tijd dat iedereen zich ervan bewust wordt, is het al over. Naar de "Gaanderijen" en dan zien we eindelijk de zee. Nu is het enkel nog de dijk volgen tot in Ravelingen, waar we enkelen van onze groep terug ontmoeten, die in Oostende gebleven waren. In Vayamundo genieten we van een uitgebreid middagmaal in buffetvorm. Het eten lekker, de wijn vloeit rijkelijk en iedereen tevreden.

Aangesterkt gaan we weer op pad. Enkelen gaan huns weegs, de meesten trekken mee de duinen in. Nog door het natuurgebied van Walrave, waar we aan de muur van de Atlantikwal de foto's bekijken van onze kust anno 1945. Wat een verschil met nu !!! Open landschappen bestonden toen nog, en het zicht op de zee was nog vrij.

Vanaf de Atlantikwal stappen we verder, doch enkelen hebben niet het geduld om te wachten tot iedereen de foto's heeft bekeken, en zijn al door. Zij missen echter de afslag die terug door de duinen leidt en gaan linea recta naar Middelkerke. Wij genieten ondertussen nog van de golvende paadjes door de duinen, met aan de éne kant zicht op zee, en aan de andere kant zicht op honderden vakantiehuisjes en stacaravans, maar tevens op het binnenland. Op het eindje nog een zoektocht naar de verloren schaapjes, maar die levert niets op, tot iemand telefoon krijgt dat zij al in Middelkerke zijn. Wij trekken verder langs de zee; de helft op de dijk, de andere helft langs het strand.

Alhoewel het droog gebleven is, staat er toch een fris windje, en de zon heeft verstek laten gaan na haar geweldige zonsopgang. We zijn al lang blij dat er geen donderwolken zijn zoals gisteren.

Aan het casino van Middelkerke zijn we terug verenigd en gaan we nog iets drinken alvorens via een parkje naar de bus te stappen. De Oostendenaars nog ophalen in de buurt van de Mercator en we rijden terug huiswaarts. 

Veel minder fileleed dan vanmorgen, dus zijn we even na 20 uur al terug in Antwerpen.

Nog even een opmerking: Iemand heeft zijn bruin-kakiachtig hoedje vergeten in de bus.
Neem met mij contact op om het terug te krijgen. (03/325 82 56 of 0478 75 94 94)

Maria


              

                    Donderdag 27 februari 2020 : Sint-Katelijne-Waver - O.L.Vrouw Waver

's Morgens wandeling in Sint-Katelijne-Waver - in de namiddag bezoek met gids aan de prachtige Wintertuin Ursulinen in O.L.V. Waver.

Regen, smeltende sneeuw en zelfs sneeuw, weerhield de 19 moedige wandelaars niet om de streek van Sint-Katelijne-Waver te verkennen. 

Af en toe enkele modderige stroken maar wel een prachtige wandeling doorheen het waterwinningsgebied van A.W.W., door het natuurgebied "Dijkstap", het "Mouriaubos, en langs de Goosbeek en terug naar Rozendael.  

Onze secretaris Simonne en haar echtgenoot Jos wachten ons op in café Roosendael. 
De
 tafels waren reeds gedekt en de lekkere warme kervelsoep viel  erg in  de smaak.

             Namiddag : bezoek aan de Ursulinen in O.L.V.-Waver : Pareltjes van de art nouveau

                  De belangstelling voor dit bezoek was groot, 44 leden waren komen opdagen.
                                                 We werden verdeeld in twee groepen.
 


Staat vooral bekend om de prachtige art nouveau wintertuin, vermoedelijk ontworpen door Victor Horta, maar er véél meer te zien dan alleen maar deze parel.

De rondleiding begint met een beknopte introductie. De Ursulinenorde wordt voorgesteld en natuurlijk wordt er ook kort ingegaan op de (bewogen) geschiedenis van deze lagere en middelbare school.

Meteen wanneer je in de eerste ruimte binnenstapt, worden je zintuigen al geprikkeld.
Een muur vol mooie portretten die de Heilige Ursula verheerlijken vertelt het martelaarschap van deze Italiaanse prinses. Terwijl je in deze overdadig versierde ruimte zit te luisteren naar de deskundige uitleg van je gids, kan het bijna niet anders dat je bepaalde stukken niet oppikt omdat je zo zit rond te kijken naar al dat moois.
 

Wintertuin : Een serre waarin aan ieder detail is gedacht. Het stalen frame dient niet enkel ter ondersteuning van de wintertuin, maar de kronkelende en draaiende smeedijzeren buizen lijken wel het verlengde van de vele planten en bomen die hier ook staan. 

Helemaal bovenaan al dat gekronkel, zie je de kleurrijke glas-in-loodramen die het verloop van de dag voorstellen: een reiger die een visje vangt, terwijl de zon net boven het water uitkomt en aan de andere kant een uil die rakelings over het water scheert. Het licht dat op dit kleurrijke tafereel binnenvalt, zorgt ieder moment van de dag voor een andere beleving. De prachtige lusters zijn zo gedetailleerd, dat je bijna niet kan geloven dat het handwerk is. De prachtige fontein en marmeren beelden in het midden passen hier ook perfect in het interieur.

Rondom de wintertuin vind je een gangpad. Taferelen vanuit elke Belgische provincie tonen het industriële landschap en de technologische vooruitgang van die tijd.

De empire-getinte 'Alpenzaal' is genoemd naar de schilderingen op doek met Zwitserse landschappen, gesigneerd J.B. Walgraven. 

Terwijl je een weg baant door deze gigantische school, passeer je langs gigantische gangen waar geen enkel detail over het hoofd werd gezien. De prachtige vloertegeltjes, marmeren muren en fantastische traphallen, ongelooflijk prachtige lusters en gedetailleerde deurklinken slaan je zonder twijfel met verstomming. 

De zogenaamde 'Feestrefter' is versierd met landschapsschilderingen op doek en afbeeldingen van streekeigen landbouwproducten. De lambriseringen zijn vervaardigd door de kunstschrijnwerker A. Van den Eynde uit Aalst.

De 'La Fontaine-refter' is genoemd naar de in tere pasteltinten uitgevoerde afbeeldingen op doek van de bekende fabels van Jean de la Fontaine. De ruimte is gedecoreerd met tweekleurige rocaille-plafonds, geëtste ramen en houten lambrisering. De tafels hebben een marmeren blad op koperen poten, de stoelen zijn van het type Thonet van Belgisch fabricaat.

De zogenaamde 'Normalistenrefter' met neoclassicistisch cassettenplafond omvat een beeld van Sint-Jozef en didactische spreuken gesjabloneerd op doek.

De rijkelijk met stucwerk gedecoreerde hal omvat de 'Eretrap': drie steektrappen met bordes omgeven door rondbogen op zuilen en pijlers. Het centraal opgesteld Onze-Lieve-Vrouwebeeld van witte marmer is gesigneerd B. Tuerlinckx

Naast de school staat een gigantische kloosterkerk. Een fantastisch gebouw met muren zo hoog dat je nek er pijn van gaat doen, meer glas-in-loodramen dan eender welke Belgische kerk en een fantastisch altaar waar duidelijk heel wat goud tegenaan is geplakt. Omdat deze 'kapel' rechtstreeks aan de school is verbonden, wordt er eigenlijk heel weinig gebruik van gemaakt. Wat een zonde, want dit is echt een meesterwerk!

De originele 'piano-Sint-Ceciliagalerij' bestaat uit een lange, smalle gang waarin maar liefst 32 piano's staan opgesteld. In kleine hokjes, genaamd naar befaamde componisten, staan telkens een buffetpiano en twee krukjes. Achteraan in het neoclassicistische portiek staat een beeld van Sint-Cecilia van Carraramarmer van 1900.

En de architectuur van de buitenkant is trouwens ook waanzinnig mooi.

Er verblijven nog 11 kloosterlingen op zelfstandige basis in het kloostercomplex, geven echter geen onderwijs meer.

Het was een schitterende dag, bedankt Charles Verhaeren voor de mooie wandeling in de voormiddag en voor het idee om in de namiddag het Ursulinen instituut te bezoeken.


Gent - stad van dwarsliggers 
donderdag 29 augustus 2019

31 deelnemers vertrokken vanuit Antwerpen voor een dagje Gent weliswaar met een bewolkte lucht maar in de namiddag kregen we een stralend zonnetje.
Monique, onze gids, vertelt de bewogen geschiedenis van Gent zodat we straks kunnen genieten van de prachtige gebouwen en de mooie vergezichten van de Leie, de Schelde en de Lieve.
Aan het station van Gent-Dampoort vervoegde Roger en Rita ons groepje zodat we uiteindelijk met z'n 33 waren. 

Leo Switsers, jarig tijdens de reis naar Wenen, kreeg alsnog een leuke attentie van de groep deelnemers aan deze reis.
Annie overhandigde een mand met diverse versnaperingen

Op een houten constructie in het water aan het zwembad Van Eyck vertoeft een rood naakt meisje, ook wel de Gentse Lorelei genoemd. Het meisje met de koptelefoon is het werk van beeldhouwer Johan Meirlaen. 

Via de Visserij wandelen we langs het water richting Zuid 

We lopen voorbij de ruïnes van de St.Baafsabdij, de St. Baafskerk die in het groen herrezen is, de passantenhaven, het zwembad Van Eyck, Klein begijnhof O.L.Vrouw Ter Hoyen om te stoppen aan het Zuid (vroegere Zuidstation).   

Zuid : plaspauze ! Rustig wachten tot iedereen terug is.

beeldhouwwerk van Michaël Borremans, 'De Passanten' - poseren zij voor een nieuw beeld?

in de "Krook" de nieuwe bibliotheek krijgen we even tijd om te genieten van een drankje 

Nadien via het Glazen straatje (rosse buurt) de Brabantdam naar de Kouter met de Handelsbeurs, de rijkelijk versierde Vlaamse Opera,  het Oud-Justitiepaleis naar de Veldstraat  met gerenoveerde patriciërshuizen om alzo de Korenmarkt te bereiken.

"De mammelokker", één van de typische Gentse verhalen dat op deze muurschildering niet mocht ontbreken. Van Gentse kunstenaar Jan Van Imschoot


kunstwerk van Jessica Diamond - bestaat uit grote metalen bladeren die zijn ingewerkt in het plaveisel van het plein. Slechts één van de achttien verschillende bladeren staat rechtop. Zijn vervaardigd van gietijzer, brons en messing. Verwijst naar de Kouter als bloemenmarkt.

Enkele verkiezen een boottocht op de Gentse wateren 

Inmiddels is het 12u45 en tijd om de innerlijke mens te versterken, afspraak om 14u15 om onze wandeling verder te zetten. Iedereen is terug op de afspraak. Onze gids bespreekt volgende monumenten : het voormalige postgebouw, Sint-NiklaaskerkKlein Turkije, Klokke Roeland, Metselaarshuis met z'n dansers, de Stadshal ("schapenstal"), Belfort en Lakenhalle, Monument Jan Frans Willem, Koninklijke Nederlandse Schouwburg, Sint-Baafskathedraal "het huis van het Lam Gods", Geeraard de Duivelsteen, het Stadhuis om via het Graffittistraatje richting Groentenmarkt te gaan.

Het water van de Leie en de Schelde die Gent groot maakten, wordt ook vandaag nog omarmd. Daar waar in de middeleeuwen aan de Gras- en Korenlei de binnenschepen geladen en gelost werden geniet je vandaag van de gezellige drukte en de vele terrasjes.

Brug der Keizerlijke Geneugten over de Lieve in Gent, versierd met beeldhouwwerk van Walter De Buck

Onze mannen naast de "Stroppendrager" - de geuzennaam van de Gentenaren


 De Groentemarkt met het Groot Vleeshuis, zijn penshuisjes en het kleinste cafeetje
't Galgenhuisje. Dan via Graslei met zijn karakteristieke huizen over de Sint-Michielsbrug naar de Korenlei. Het 
Appelbrugparkje, de Hoofdbrug of Onthoofdingsbrug, het historisch huis "De Gekroonde Hoofden" (bekend ribbetjesrestaurant), de Lievekaai, de Brug der Keizerlijke Geneugten, Rabot, het Prinsenhof met het beeld van de Stroppendrager, gaat het verder richting Het Gravensteen. Onze bootmannen pikken terug in bij de groep.

Het Breistertje - bronzen beeldje van de Franse beeldhouwer Jean-Pierre Clemencon - Hier met ons Ria


Prachtige bloemen over de Lievekaai!

Even snoepen van de echte Gentse neuzekes!

Nog even doorbijten vooraleer we iets gaan drinken.  We ontdekken dat ook Gent een "Manneke Pis" heeft met 2 Jeanneke Pis (hier Lena en Luna).
Nog enkele straatjes in Het Patershol, en  in de binnentuin van het Huis van Alijn eindelijk drank!  Om 17u30 hebben we afspraak met de bus aan Gent-Dampoort dus moeten we verder.
We bekijken nog "
De Dulle Griet" een 
indrukwekkende smeedijzeren kanon, de Vrijdagmarkt met het 't Toreken en het standbeeld van Jacob van Artevelde.  Om 17u35 vertrekken we naar Destelbergen waar we in brasserie De Reinaert onze dag afsluiten met een etentje.
Toffe uitstap met lekker eten!